Dozer Cemil Ölümsüzdür!

Denizde Karartı Var...

Kazım abi,
Denizdeki karartıyı gördün mü sen de? 
Güzel haberi aldın mı bizler gibi?
Dozer Cemil'le, Mehmet Dalman'la, daha geçtiğimiz günlerde yanına gelen Hasan Köse'yle, tüm diğer şehitlerimizle beraber kutlasaydınız 7. şampiyonluğu.
Mehmedime de ki, statükoyu bir kez daha devirdi bizim uşaklar.
Yedi Başlı canavarın tüm oyunlarına rağmen.
Allah korkusu olmayan, iktidar düşkünlerinin, çıkar odaklarının tüm pisliklerine rağmen şampiyon oldu Bordo Mavili asi çocuklar.

Merak etme ağabey.
En kısa zamanda Şampiyonluk Kupasıyla yanına geleceğiz.
Çok sevdiğin kaşkolu da getireceğiz elbet.
Hopa'nın, Karadeniz'in, Bize Her Yer Trabzon diyen herkesin selamıyla beraber.
Seni, anamı, sizler gibi nicelerini yanımızdan alan, bizi yetim koyan kanser illetini yenmiş gibi sevineceğiz o gün.
Biz de senin gibi "Çok fiyakalı bir hastalığa yakalandık." be abi.
Hayatı "Ne olacak bu Trabzonspor'un hali?" sorusuyla geçen milyonlar olduk.

Sendeki Trabzonspor sadece futbolu temsil etmiyordu.
Trabzonspor, Türkiye’de sürekli şampiyon olanlar dışında olan her şeyi temsil ediyor, biliyorum ağabey.
Şerefiyle ve dik oynayarak şımarık İstanbul çocuklarına bir kez daha ders verdi uşaklar.
Unutmadan ağabey, en güçlülere karşı koyan ve herkesi yenen hayali kahraman hiç pes etmedi.
Sana şeref sözü, asla pes etmeyecek...

Olaya Fransız Kaldık

Fenerbahçe'nin lig sonuncusu Ankaragücü'nü kendi saha ve seyircisi önünde yeneceğini varsayarsak, daha 13. hafta sonunda liderle aramızdaki puan farkı şimdiden 7'ye çıkmış olacak. 13 Maçın yalnızca 5 tanesini kazanmış bir takımı başarılı sayamam. Dağılmış bir takımdan yeni bir ekip oluşturmaya çalışıyoruz, bu geçiş elbette ki sancılı olacak. Fakat sahada giydiği o kutsal formanın, Dozer Cemil'in formasının hakkını veremeyenleri gördükçe içim acıyor doğrusu. Milyon dolarlarla transfer edilen, beklentileri bir türlü karşılayamayan ve bir o kadar da maaş alan futbolcuları Anadolu'yu, sade vatandaşı temsil eden bir kulüp taraftarı olarak kendime kabullendiremiyorum.

Maç için herhangi bir değerlendirme yazısı yazmayacağım bugün. Çünkü belki de hiçbir futbolcumuz Sivasspor'la maç yaptığının farkında değildi. Hepsi çoktan Fransa'ya gitmiş, kendini büyük maça hazırlamaya başlamıştı bile. Hal böyle iken ne Şenol Güneş'in telkinleri, ne açılan puan farkı ne de kendini ispatlama hırsı gözükmedi ortalarda. Alternatifli kadro dediğimiz olaydan verim alamadığımız aşikarken, yedek kulübesine bile giremeyen oyuncuların tasdiknamelerini ellerine tutuşturup, yolunuz açık olsun demenin vakti gelmiştir.

Devre arasına kadar birçok olay hem saha içinde hem de saha dışında vuku bulacak, bunda hiçbirimizin şüphesi yok. Ama biz kendi işimize odaklanmalıyız. Tank gibi ağır defans hattımıza, süpürücü görevi üstlenecek, topu oyuna hızlı sokabilecek nispeten daha seri bir stoper monte etmeliyiz. Sadri Şener sadece 1 sezonluk performanlarına bakarak Paulo Henrique ve Adrian'a toplamda 8 Milyon Euro sayıyorsa, kariyeri sağlam, uzun yıllardır üst düzey organizasyonlarda boy gösteren bir stopere tek kalemde 8 Milyon Euro saymasına kimse bir şey demeyecektir. Yeter ki yeni yetme, genç ama gelecek vaat eden isimlerden uzak durulsun.


Milyonlarca Trabzonspor taraftarının tıpkı sahadaki futbolcular gibi 1 haftadır sadece Lille maçını düşünüyor olması, esasen bizim de olaya Fransız kaldığımızın bir ispatı gibi. Umarım beklediğimize değer ve yine umarım Dozer Cemil gibi mücadele eder sahadaki 11. Tribünlerde hatırır sayılır bir Trabzonspor taraftarının olacağı gerçeğini de göz önüne alırsak, hiç unutamayacağımız bir maçın arifesinde söylenecek tek şey, 'Allah yolumuzu açık etsin.' olacaktır.